Gambia dag 7 - Mangrovetocht-2

Zondag 1 februari. Vandaag gaan we opnieuw een boottochtje maken naar de mangroven aan de noordoever van de Gambiarivier. Deze keer ben ik wat fitter dan bij het vorige boottochtje en nu neem ik helemaal voorin plaats, waarmee ik hoop een goede keuze te hebben gemaakt voor het nemen van foto's. (Foto: Gerrit Heester).

Op weg naar het ontbij maak ik nog wat foto's. Op de linkerfoto zie je een paar rondavels. Ton had pech dat hij lekkage had in zijn kamer, maar had uiteindelijk geluk met een onderkomen in zo'n rondavel met meer voorzieningen waaronder een koelkastje. Dat ontbrak helaas in de kamers waar de rest sliep en die gesitueerd waren in de galerij die op de rechterfoto zichtbaar is.

In de eetzaal, die me doet denken aan de schoolkantines van vroeger, zie ik Aad en Gerrit al achter een kop koffie zitten en ik schuif bij hen aan.

Na het ontbijt gaan we naar de boot. Bovenstaande foto's geven de sfeer weer, rommelig, achter gelaten kapotte voer- en vaartuigen, afval en toch ben ik enthousiast en verheug me op het boottochtje.

Het water is kalm en dezelfde gids gaat weer mee.

We passeren een vissersboot, zien een overvliegende Gull-billed Tern en binnen enkele minuten hebben we de oversteek gemaakt en arriveren we bij het mangrovebos op de noordoever. We zien een stukje van ons af twee Pink-backed Pelicans op het water landen.

In het ondiepe water staat een Eurasian Whimbrel, ook een soort die ik op trek vaak over de Crezéepolder zie vliegen, waarbij ze vaak luid het kenmerkende bi-b-bi-bi-bi-bi-bi roepen.

Achterenvolgens zien we een Blue-breasted Kingfisher, een African Darter en een Great Egret.

Er zijn veel African Darters in de mangroven, dus deze mag er ook op.

Hetzelfde geldt voor nog maar eens een Western Reef Egret, maar ook de Grey Heron komt hier veel voor.

Tussen de mangrovenwortels scharrelt ook een klein reigertje. Het is een Striated Heron, ook wel Green-backed Heron genoemd.

De Pied Kingfisher is een vogel die we elke dag zien, maar het blijft een plaatje.

Hoog in een boom zien we een groepje mooie Blue-cheeked bee-eaters.

Hier een sfeerplaatje van het mangrovebos met een Blue-breasted Kingfisher als hoofdrolspeler.

Nog een plaatje waaruit blijkt dat 400mm lang niet toereikend is voor een beeldvullend plaatje, maar de setting met een vliegende duif, een Abyssinian Roller en een Grey Woodpecker links en rechts in een boom komt wel leuk over.

Spur-winged Lapwing

Van de Malachite Kingfisher heb ik geen close-ups, maar deze ijsvogel in zjn habitat kunnen vastleggen is al een voorrecht.

De mangroven zijn een kraamkamer voor vis en daarme voor vogels een pop-up restaurant. Voor mij is het ook nog eens mooie natuur!

Het voordeel van het plekje vooraan de boeg loont zich. Ik zit ruim genoeg, heb geen last van anderen in mijn beeld en ik heb vrij zicht naar meerdere kanten. In het water zwemt een Long-tailed Cormorant.

Even verderop zit een Long-tailed Cormorant die zijn veren droogt.

De boot wordt door Wendy aangelegd aan de oever en we stappen uit. Dat gaat op onze leeftijd niet meer zo soepel als in onze tienerjaren, maar we komen allemaal zonder kleerscheuren op het droge.

Eenmaal aan land kijk ik uit over een vlak stuk land waar een markante baobab de horizon bepaalt.

Bovenin de baobab zit een paartje Mosque swallow, een prachtig stel.

In de savanne-achtige begroeiïng zit een flinke groep met Purple Glossy Starling.

De Purple Glossy Starling of purperglansspreeuw is een prachtige vogel.

We struinen door de stekelige begroeiïng en komen bij een grote plas waar we Little Egrets, Great Egret en onze enige Greater Flamingo zien .

Als Aad ons op een rondcirkelende Wooly-necked Stork boven de bomenrij wijst, zien we plots drie wrattenzwijnen met daarachter een grote groep bavianen. Steeds staan er een paar bavianen op de grond of in een struik op de uitkijk, terwijl de rest van de groep voorbijrent. Op de foto staan zeker al 50 apen, maar de groep wordt op 150+ geschat. Ton heeft er een uiterst mooi filmpje van. De groep bevindt zich precies tussen ons en de boot, maar de groep verdwijnt al snel weer uit beeld, dus het levert geen problemen op, maar juist een unieke ervaring.

We lopen weer terug naar de boot en ik zie de enige Black Stork van deze trip hoog boven ons zweven, te ver voor een plaatje. Ook ver, maar nog herkenbaar gefotografeerd, is een Chestnut-backed Sparrow in een acacia.

Het instappen in de boot gaat een stuk vlotter dan eruit en we zitten al snel klaar voor een volgende leuke waarneming. Die biedt zich aan in de vorm van een Sacred Ibis.

Nee, de Sacred Ibis heeft geen 3e poot, maar loost wat uit zijn ingewanden. Blijkbaar te zwaar om op te vliegen.

Voor een zwart-witte vogel toch best een mooie verschijning.

Nog maar eens een Western Reef Egret, lekker dichtbij, dus ik hoef niet te croppen.

Nog een soort die wellicht over een poosje in de Crezéepolder een stop zal maken: Greenshank.

De Yellow-billed Stork laat zich ook nog even zien. De Nederlandse naam, Nimmerzat, is eigenlijk wel zo leuk.

De linker kijkt van: joh, wat ben jij nu aan het doen!

Niet te ver weg en ook niet erg schuw.

Een Long-tailed Cormorant op de uitkijk met twee schimmen van regenwulpen op de achtergrond.

Tussen de wortels van de mangroven scharrelt een Senegal Thick-knee. Een Spur-winged Lapwing kijkt ons aan vanaf zijn standplaats op een boomstronk en een African Darter zit half verborgen tusen het groen.

De laatste soort van de trip is de Great Cormorant, waarvan twee exemplaren op een tak in de Gambiarivier op de uitkijk zitten.

We steken de rivier over en meren om 12.00 uur aan, verlaten de aanlegsteiger en lopen langs het uit droog zand bestaande voetbalveld waar de zoon van Wendy aan het voetballen is.

We laten ons op de foto zetten. Mijn gezichtsuitdrukking geeft goed de mate van fitheid weer.

De lunch gebruiken we net als op de heenweg bij Abca's Creek Lodge. De bediening was iets beter, maar nog steeds niet vlot. Deze keer ga ik niet op zoek naar vogels, want door de middaghitte is er weinig activiteit en heb ik niet veel puf. Ik eet een sandwich en kan daarmee weer even vooruit.

Het is nog een behoorlijk stuk terugrijden naar Sanyang, maar we stoppen nog wel een paar keer voor vogels. Zo zit er in zwaar tegenlicht een Black-shouldered Kite en zitten er bij een poeltje langs de weg Yellow-billed Kites en Hooded Vultures.

We nemen nog even een afslag richting zuid en komen vlakbij de grens met Senegal. Uit de auto zien we een Double-spurred Francolin, waar ik nog net twee plaatjes van kan schieten voordat het beestje tussen het dorre gras verdwijnt.

We lopen een klein stukje langs de weg, maar vogels, zoals Drongo en Yellow-fronted Canary krijg ik er niet goed op, wel dit grasgeeltje, een vlinder uit het geslacht Eurema.

Op de terugweg moeten we ook door de stad Brikama (foto: Gerrit Heester). Het is er nog steeds chaotisch en we staan wel een kwartier muurvast met zicht op deze verkoper die zich niet druk lijkt te maken. We zijn pas over zessen terug bij het Paradise Beach resort.

Na de hitte van vanmiddag doet een douche en wat eten me goed. Helaas geen ananassap, want de jongen waarbij we de vorige keer konden bestellen is druk doende met het feest dat op en rond het strand gaande is. Morgen nog even vogelen rondom het resort en dan richting Nederland. Voor ik ga slapen maak ik nog een laatste foto van de invallende schemering boven de Atlantische Oceaan waar verlaten vissersboten dobberen op de golven en een lichtbaken voor een enkel lichtpuntje zorgt.