Jambo, Jambo

Na een prima vliegreis met de KLM landden we na ruim zeven uur vliegen om 19.45 uur in Nairobi op vrijdag 23 december 2005. Hier werden we opgewacht met een vriendelijk "jambo, jambo" (luister hier naar het liedje) door Otieno Cliff Odhiambo van Selective Safaris en Stephen de gids, die ons de komende week zou begeleiden. Het welkom (Karibu in het Swahili) was hartverwarmend en een voorproefje voor wat ons te wachten stond. We hadden nog een meevaller: het andere gezelschap had geannuleerd wegens ziekte, erg sneu voor hen, maar wij hadden nu een privésafari! Dat was een voordeeltje dat ons prima zou bevallen.

Na een korte rit kwamen we in het Safari Club Hotel. In dit suite-hotel met een oud-Engelse inrichting brachten wij de nacht door. Na een uitgebreid ontbijtbuffet reden we zaterdag 24 augustus om 7.00 uur weg vanuit het hotel richting Masai Mara, ons eerste reisdoel.

Wat ons opviel toen we uit Nairobi reden was de drukte op straat en de armzalige onderkomens van de mensen die langs de weg woonden of iets probeerden te verkopen.

We maakten hier gelijk kennis met de Keniaanse verkoopmethode. Niets vermoedend vroeg Gina aan een uiterst vriendelijke man, die ons allerlei details vertelde over de omgeving, wat voor werk hij deed. Hij vertelde dat hij een winkeltje had en wij dus mee naar zijn kraam. Volgens hem was het goedkoper wanneer je meer kocht, dus hij pakte alvast een grote rieten mand. Nadat we vijf souvenirs hadden uitgezocht vroegen we naar de prijs. Honderd vijftig dollar moest het kosten. Wij boden er vijfentwintig. We maakten het uiteindelijk af op 70 dollar, dus hij had waarschijnlijk een goede dag.

We reden verder door de Grote Slenk. We waren in het land van de Masai beland. Het land was dor en droog. De korte regens, die normaal gesproken in het najaar vallen, waren niet gekomen en ook het vee leed er zichtbaar onder. De magere koeien zagen er troosteloos uit en de enorme rotzooi van papier en plastic die rondom de manyatta 's, de hutten van de Masai, uitgestrooid leken, maakten dat we aanvankelijk geen mooi beeld van Kenia kregen. Bij de volgende stop werden we voor het eerst geconfronteerd met de armoede van de bevolking. Terwijl de gids even ging tanken, wachten wij gelaten bij een souvenirshop. Terwijl ik een foto wilde maken van een Hildebrandt's spreeuw werd ik aangesproken door het meisje van de onderstaande foto. Ze was uiterst vriendelijk en vroeg waar ik vandaan kwam. Vervolgens vroeg ze om een pen. Ik beloofde er één aan haar zodra de gids terug zou zijn. Toen ze vervolgens om geld voor een kerstmaal vroeg kon ik haar dat niet weigeren. Het bleek de eerste confrontatie met het bedelen te zijn, waarvan er nog velen volgden.

Naar de Masai Mara
Om 16.00 uur stond onze gids klaar voor de eerste game-drive. Tot nu toe hadden we niet veel wild gezien, dus we waren erg benieuwd. We waren niet in de juiste tijd voor de enorme kuddes gnoes, maar al spoedig bleek dat we genoeg dieren voor de lens zouden krijgen, zodat we volop konden fotograferen.

Zodra we het park inreden zagen we twee Kirk's dik-dik 's, een kleine antilopesoort. Nog wat ver weg, maar net nog te doen met de telelens. Grappige beestjes die we nog vele malen tegen zouden komen. Snel volgden zebra, Thomson's gazelle en gnoe. Het "wild" bleek erg tam en was goed te "platen"!

Naast de zoogdieren waren er veel vogels, die zich echter niet allemaal gemakkelijk lieten fotograferen. De drie Southern Ground Hornbills (Zuidelijke Hoornraven) waren volgens Stephen met voer op weg naar hun ingemetselde vrouwtje dat aan het broeden was.

Je kunt aan de foto 's goed zien waarom we met twee fototoestellen op stap waren. De linkerfoto is een overzichtsfoto die genomen is met de Canon G3. Het toont het landschap in het Masai Mara GR met daarin drie hoornraven. De beide andere foto's zijn gemaakt met de Canon 350D met een Sigma 170-500 mm lens en geven de details weer.